Attachment Based Family Therapy:
Is de verbinding verbroken? Ik help graag weer connecteren.

Problemen?

We worden vaak opgeschrikt door gruwelijke nieuwsberichten over zelfdoding bij jongeren. Dat brengt elke keer een schokgolf teweeg, waarbij een hele gemeenschap verweesd achterblijft en men zichzelf in vraag gaat stellen. Dit is een vreselijke tragedie voor het getroffen gezin: ‘Wat hadden we anders kunnen doen? Wat hebben we over het hoofd gezien? Waarom heb ik het niet zien aankomen? Waarom heb ik het niet kunnen voorkomen?’
De feiten én de gevolgen zijn pure horror.
 

De oorsprong is vaak te vinden in een opeenstapeling van (onuitgesproken) dingen. Vaak voelen jongeren zich ongeliefd, eenzaam, niet erkend,… Als die jongeren niet de juiste ondersteuning krijgen, heeft dat soms desastreuse gevolgen. Zelfdoding en zelfmoordpogingen zijn het meest extreem, maar afhaken op school, middelengebruik,… zijn evenzeer sterk ingrijpende gevolgen, en ook die moeten snel aangepakt worden. Dit is heftig en helaas ook soms realiteit, maar in dit artikel enkel bedoeld als wake-upcall. Uiteraard zijn dit uitzonderlijk extreme situaties, het doel is om het nooit zover te laten komen, escalatie te voorkomen, en net op tijd de stap naar ondersteuning te zetten.

Door de frequentie waarmee psychische problemen bij jongeren in het nieuws komen, kunnen we besluiten dat er grote nood is aan mentale ondersteuning voor de volwassenen van morgen. Die problemen hoeven niet altijd dramatische proporties aan te nemen, veel hangt af van de bespreekbaarheid binnen het gezin, en hoe en wanneer er wordt ingegrepen. Als kind, als jongere, leggen we de basis voor later. Voor ons emotioneel evenwicht, voor hoe we relaties aangaan en (niet) in stand houden, voor hoe we omgaan met bepaalde situaties,… eigenlijk voor alles. Dat is niks nieuws. Maar om die basis te bewerkstelligen, moet je het plaatje opentrekken en kijken naar het grotere geheel.

Wat nu?

Niet alleen jongeren hebben dan behoefte aan zorg, het hele gezin moet worden betrokken om iedereen opnieuw met elkaar te verbinden. In dieptepunten lijkt het vaak alsof we losgerukt zijn van elkaar, en onze connectie verbroken is. Net zoals het een goed wifi-systeem betaamt, hapert er ook vaak iets aan onze menselijke connectie. Niet omdat we het niet anders willen, maar omdat we soms niet weten hoe we de verbinding kunnen herstellen.

Om het gezin weer te verbinden en ons systeem te ‘rebooten’, bestaat er een specifieke therapie: Attachment Based Family Therapy. Deze gespecialiseerde systeemtherapie heeft een taakgerichte opbouw en probeert ouders en hun kinderen weer in hetzelfde kamp te krijgen. Dit is voor de therapeut een uitdaging: er is vaak veel gebeurd, en de emoties laaien dikwijls hoog op. De taak van de therapeut bestaat er dan in om het doel van de therapie voor ogen te houden, en enkel de kern van de problemen te behandelen.

Kort samengevat:

  •   de therapie bestaat uit ongeveer 15 sessies
  •   gesprekken met ouders en jongeren samen, maar ook individuele gesprekken
  •   praktische aanpak
  •   doel: herstel van vertrouwen, versterking van de gezinsrelaties, vermindering van de eenzaamheid
  •   evidence based: de therapie is wetenschappelijk onderbouwd en het effect van ABFT is bewezen

 

Kan ik helpen?

Is de spanning thuis te snijden? Voel je de afstand groter worden, en ben je bang dat het escaleert? Dan is de kans heel groot dat ik je kan helpen, én dat deze therapie heilzaam kan werken. In september 2017 begon ik de opleiding Attachment Based family Therapy aan de KU Leuven, onder leiding van Professor Guy Bosmans. In september 2018 ontving ik het getuigschrift aan de KU Leuven, en ben ik als therapeut gekwalificeerd om met deze therapie aan de slag te gaan.

Ben je op zoek naar een luisterend oor en wil je graag weten wat ik voor je kan betekenen? Neem dan gerust contact met me op.